یادگار باستانی و عید بزرگ ایرانیان

 

عیار اقتصاد – نوروز، تاریخی دیرینه و باستانی در این مرز و سرزمین کهن دارد ، با آمدنش تحولی نو و تازه در طبیعت ذاتمان آفریده می شود و جلوه ای زیبا و تابنده و درخشان می آفریند و این دگرگونی سبب زیبا شدن فطرت عشق در وجودمان می گردد.

نوروز از خجسته ترین ایامی ست که ایرانیان هر ساله آن را برگزار می کنند و به زیباترین و قشنگ ترین شکل این عید باستانی را که ریشه در فرهنگ ما ایرانیان هست ، به نمایش می گذارند؛ در واقع برگزاری جشن و سرور در فرهنگ سرزمین ایران جایگاه والایی داشته است جالب است بدانید هر روز نام خاصی در گاهشماری باستانی ایرانیان دارا بود و در همه ماه ها روزی که همنام همان ماه می شد آن روز را به جشن و شادمانی می پرداختند بنابراین جشن های متنوعی همچون آبانگان ، تیرگان ، مرداد گان ، مهرگان و … در طول سال ها برگزار می شد.

البته به غیر از این جشن ها مراسم های دیگری همچون یلدا، گاهنبارها، سده و … برگزار می شده است که یکی از مهمترین آنها می توان به جشن نوروز اشاره کرد که اکنون پیشینه و تاریخچه ای سه هزار ساله به خود اختصاص داده و یکی از کهن سال ترین عیدهای ملی در جهان محسوب می شود.

سنت نوروز به جمشید هخامنشی منسوب است و گویند که او جامی جهان بین داشت که همه چیز را در آن می دید که کنایه از دل روشن و آگاه است .نوروز آیینی ایرانی و یادگار قوم آریایی است که همزمان با آغاز و رسیدن زمین به نقطه اعتدال بهاری یعنی روز فروردین آغاز شده تا ششم این ماه یعنی روز تولد زردشت پیامبر بزرگ ایرانیان ادامه دارد.

این جشن از دیر باز تا کنون ادامه داشته است. در بسیاری از آثار گذشته نگاران، از جمله در تاریخ طبری، شاهنامه فردوسی و آثار بیرونی، نوروز به جمشید، شاه ایران و در پاره ای دیگر به کیومرث نسبت داده شده و آن را به دلیل آغاز بهار، برابر شدن روز و شب و از سر گرفته شدن درخشش خورشید و اعتدال طبیعت، بهترین روز در سال دانسته اند.برخی مورخان این روز را روز به سلطنت رسیدن جمشید و تاجگذاری او می دانند: ( جمشید) در تحویل آفتاب به نقطه حمل ، بر تخت نشست و آن روز نوروز نام نهادند. فردوسی نیز براین باور است که در روز نخستین فروردین عدالت را در زمین گستراند و دست دیوان را از زمین کوتاه کرد و بر تخت نشست.

این را به اشتراک بگذارید!

دیدگاه‌ها

پاسخی بگذارید